علائم نیاز به تعویض چراغ جلو خودرو

لنز بیرونی بیشتر چراغ‌های جلو از جنس پلی‌کربنات است که در برابر ضربه مقاوم است اما در طول زمان و زیر تابش مستقیم نور خورشید (پرتو UV)، سطح آن اکسید و کدر می‌شود. این کدورت باعث پخش نور به‌جای تمرکز آن روی مسیر جلو می‌شود و فاصله دید راننده در شب را به‌طور محسوس کم می‌کند.

پولیش سطحی در مراحل اولیه کدورت می‌تواند کمک کند، اما وقتی کدورت عمیق شده یا با ترک همراه باشد، پولیش نتیجه پایداری نخواهد داشت و تعویض منطقی‌تر است.

مشاهده بخار آب یا قطرات داخل چراغ جلو، نشانه شکستن مهروموم (واشر) بین لنز و بدنه چراغ است. رطوبت داخلی می‌تواند به سیم‌کشی، پایه لامپ و در چراغ‌های جدیدتر به مدار الکترونیکی LED آسیب برساند.

رطوبت کم و موقت بعد از شست‌وشوی شدید گاهی طبیعی است و با گرم‌شدن چراغ از بین می‌رود؛ اما رطوبت دائمی یا آب جمع‌شده در کف هوزینگ نشانه نشتی واقعی است.

ضربه‌های جلوی خودرو، حتی در تصادفات سبک، می‌توانند هوزینگ چراغ را ترک یا پایه‌های اتصال آن به بدنه را بشکنند. چراغ با هوزینگ ترک‌خورده، حتی اگر روشن شود، به‌مرور رطوبت و گردوغبار جمع می‌کند.

در این حالت معمولاً کل مجموعه چراغ (نه فقط لامپ) باید تعویض شود.

اگر فقط یک لامپ (هالوژن معمولی) سوخته و هوزینگ و لنز سالم است، تعویض لامپ به‌تنهایی کافی است و هزینه بسیار کمتری دارد.

در چراغ‌های جدیدتر با مدار LED یکپارچه یا پروژکتور، در بسیاری موارد لامپ به‌صورت جدا قابل تعویض نیست و کل مجموعه باید عوض شود؛ پیش از خرید نوع دقیق چراغ خودروی خود را بررسی کنید.

بعد از نصب چراغ جلوی جدید، تنظیم زاویه تابش نور (تنظیم چراغ) ضروری است. چراغ با زاویه نادرست می‌تواند دید جلو را کم کند یا باعث خیرگی رانندگان روبه‌رو شود. این تنظیم معمولاً با پیچ‌های تنظیم پشت چراغ یا با دستگاه مخصوص در نمایندگی و تعمیرگاه انجام می‌شود.